All posts tagged: podróże (Hiszpania)

Gdzie szukać informacji o Camino de Santiago

Gdzie szukać informacji o Camino de Santiago?

Minęły prawie dwa lata od ukończenia mojego Camino del Norte a ja nadal co jakiś czas otrzymuję od Was pytania w stylu: Czy mogłabyś napisać mi, gdzie mogę znaleźć jakiekolwiek informacje o Camino de Santiago? Od czego zacząć? Co warto zobaczyć, żeby wczuć się w klimat Drogi? Chyba najlepiej będzie, jeśli opiszę to raz a porządnie. Podrzucam Wam zatem listę mniej i bardziej przydatnych linków. Może znajdziecie w tym wszystkim coś dla siebie.  1. BLOGI PODRÓŻNICZE ORAZ RELACJE RÓŻNYCH OSÓB polskie: moja relacja (Camino del Norte) relacja Ani i Michała (Camino Portugalskie) relacja Ani i Mikołaja (Camino del Norte, Camino Frances, Camino Polaco, Camino Portugalskie) relacja Karoliny (Camino Frances) relacja Kuby (Camino del Norte) relacja Łukasza (Camino z Warszawy do Santiago de Compostela) relacja Michała (Camino del Norte) relacja Olego (Camino z Warszawy do Santiago de Compostela) relacja Piotra (Camino z Rybnika do Santiago de Compostela, Camino Portugalskie) relacja Przemysława (Camino del Norte) relacja Sylwii i Jerzego (Camino Frances) relacja Szymona i Moniki (Camino del Norte, Camino Primitivo) relacja Wandzi (Camino del Norte) relacja Zbyszka (Camino z …

Duch przeszłości w gminie Muskiz

  Wędrując szlakiem Camino del Norte, trafiłam do niewielkiej, przyjemnej miejscowości położonej w Kraju Basków. Pobeña rozpoczęła się przepiękną, piaszczystą plażą, a zakończyła sporym, interesującym festynem. Na nodze jeszcze przez dwa dni miałam mieć opatrunek, dlatego pierwsza atrakcja odpadła w przedbiegach. Druga natomiast przyciągnęła mnie na dłużej i to dzięki niej postanowiłam zostać w tym miejscu. Czekał na mnie bowiem duch przeszłości w gminie Muskiz.   Mam nadzieję, że lubisz hiszpańską zabawę, a do tego cenisz sobie tradycję i lokalne jedzenie. To właśnie tego wszystkiego było pod dostatkiem tamtego dnia. Na ulicach mogłeś spotkać kobiety ubrane w starodawne suknie i noszące czepki zawiązane pod brodą. Czekali na Ciebie również mężczyźni ubrani w kamizelki i białe koszule oraz dzieci w charakterystycznych strojach uczniowskich. Miałam wrażenie, że na chwilę przeniosłam się w czasie. Spacerowałam wzdłuż stoisk, jednocześnie cofając się do XIX wieku. Obserwowałam jak wyglądała praca dawnych pokoleń. Praca ich własnych rąk i poświęcenie z jakim wszystko zostało stworzone. Podobało mi się pokazywanie historii i przeszłości. Zarówno turyści, jak i młodsi mieszkańcy mogli zapoznać się z czymś, co …

Ludzie. Zapiski z pamiętnika #2

  „Prawie wszyscy na Camino są uśmiechnięci.” (dzień 4.) „Nadal nie spotkałam nikogo z Polski. Wczoraj Duńczycy powiedzieli mi, że spotkali Polaka w San Sebastian. Świetnie byłoby porozmawiać z kimś po polsku.” (dzień 4.) „To urocze, że on wędrował Camino, potem ją poznał i postanowił osiąść tutaj. Teraz tworzą razem to miejsce i robią tyle dobrego dla innych pielgrzymów. „Mum and dad” jak to sami określili. Bo pielgrzymi powinni być dla siebie jak rodzina.” (dzień 5.) „Czesi przebijają chyba wszystkie narody ze względu na swoje poczucie humoru.” (dzień 5.) „Szkoda się rozstawać z ludźmi, bo to oni tworzą Camino. Nie krajobrazy, jedzenie czy architektura, ale ludzie właśnie.” (dzień 6.) „Rozmowa przez telefon z synem właścicieli była zabawna. Jego rola tłumacza z angielskiego na hiszpański niesamowicie pomogła, ale tekst: ‚Masz głos jak moja mama’ rozbawił mnie prawie do łez.” (dzień 6.) „Na Camino zmieniam zdanie o Niemcach. Są mili, życzliwi, uśmiechnięci i pomocni. O ile nie gadają tylko po niemiecku.” (dzień 6.) „Nigdy nie widziałam takich oczu. Niby niebieskie jak niebo lub woda, ale bije z …

Co czułam? Zapiski z pamiętnika #1

Ciągle wracam do mojego Camino del Norte. To takie przeżycie, o którym nie da się łatwo zapomnieć. Przeglądając swój notes z podróży i cofając się w czasie, postanowiłam podzielić się z Tobą swoimi wspomnieniami. To nie będą żadne ambitne posty. To będzie zwyczajne życie. Na chwilę obecną, przewiduję dwa posty z tego cyklu. Będzie trochę o uczuciach i trochę o mijanych w drodze ludziach. „Pierwszy upadek zaliczony. Nie ma to jak upaść na tyłek, na betonowych schodach. Bolało. Ale chociaż było dużo śmiechu.” (dzień 3.) „Co to był za dzień! Ramiona bolą jak diabli, ale i tak uśmiech nie znika z mojej twarzy. Jestem we właściwym miejscu. Czuję to.” (dzień 4.) „Jest i drugi upadek. Tym razem bolało bardziej. Wszystko przez ten cholerny deszcz i wodę lejącą się w tunelu przy głównej drodze. To zapewne wyglądało groźnie.” (dzień 4.) „Moje stopy. Czy tu musi być tyle drobnych kamyczków wpadających do sandałek?!” (dzień 4.) „Nie jest dobrze. Ramiona zdążyły poczuć już słońce, kostka wygląda jak poparzona, a odcisk hmm wygląda jakby się paprał. Nawet nie chcę …

(Nad)bagaż. Co zabrać na Camino del Norte?

Camino de Santiago jest nierozerwalnie związane z plecakiem i żółwim trybem życia. Swój dobytek poniesiesz bowiem na plecach. To, co ze sobą zabierzesz zależy również od tego, jak będziesz się czuł/a. Jeśli weźmiesz bowiem za dużo, to szybko zaczniesz się zastanawiać: „Dlaczego?!”. Najlepiej postawić zatem na równowagę i wypracować ten idealny zestaw kilogramów, który pewnie i tak od czasu do czasu będzie Ci przeszkadzał. Każdy szlak jest inny, dlatego z tego wpisu powinni skorzystać przede wszystkim pielgrzymi rozważający przejście Camino del Norte, czyli Drogi Północnej. Zacznę od tego, że wędrówka Camino del Norte sprawiła, że gdybym ponownie wybierała się w tę podróż, to zabrałabym się do zgromadzenia bagażu nieco inaczej niż za pierwszym razem. Przede wszystkim, nie żałowałabym pieniędzy na dobry plecak. Taki naprawdę dobry plecak. Poza tym wykreśliłabym trochę rzeczy (szczególnie tych, które okazały się niepotrzebne), a część bym wymieniła, ponieważ nie do końca się sprawdziły w swojej roli. Idąc, pozbywałam się wszystkiego, co możliwe (między innymi dżinsów, w których przyjechałam do Hiszpanii) albo odkładałam rzeczy na dno plecaka, bo było mi szkoda je wyrzucić. …

Byłam w Barcelonie i…

… nuciłam „Bliżej słońca, bliżej gwiazd, tutaj wszystko może się stać…„ Wjeżdżając do Barcelony rozglądałam się na wszystkie możliwe strony. Autokar był pełen zmęczonych długą podróżą ludzi, a ja zastanawiałam się co takiego spotka mnie w tym mieście. Moja wizyta nie była wcześniej zaplanowana, nie miałam zarezerwowanego żadnego miejsca noclegowego, a noga bolała. Nie wiedziałam nawet, czy coś uda mi się na spokojnie zwiedzić. W słuchawkach leciała piosenka polskiego zespołu Pectus, za oknem przesuwały się miejskie krajobrazy, a ja czułam, że będzie lepiej niż być powinno. … bawiłam się wodą na Placu Katalońskim (Plaça de Catalunya) Uwielbiam fontanny. Szczególnie w taki gorący, słoneczny dzień, kiedy żar aż leje się z nieba. Woda działała na mnie orzeźwiająco, a do tego pięknie prezentowała się na zdjęciach. Zabawa nią była ukojeniem dla spieczonego ciała. Czego miałam chcieć więcej? Chlapanie się wodą w miejskich fontannach to coś, obok czego nie mogłam przejść obojętnie. To dlatego było to jedyne miejsce, które zobaczyłam podczas pierwszego wieczoru w Barcelonie. Na więcej nie pozwoliła mi spuchnięta noga.   … zachwycałam się architekturą  Barcelona …

Santiago de Compostela. E M O C J E.

Piątek. Piąty sierpnia 2016 roku. Pamiętam ten dzień jakby był wczoraj, a nie kilka miesięcy temu. Wieczór wcześniej atmosfera była dość podniosła. Osoby, które niedawno rozpoczęły swoją wędrówkę były pełne życia. Osoby, które zaczęły ją już kilkaset kilometrów wcześniej były podekscytowane tym, że wkrótce wszystko się skończy. Skończy albo dopiero zacznie. Jak czułam się wówczas ja? Niesamowicie. Spędziłam wspaniały wieczór w gronie dwóch Polaków. Porozmawialiśmy, wypiliśmy wino, zjedliśmy czekoladowe ciasto. To właśnie od nich otrzymałam spóźniony prezent urodzinowy w postaci muszli świętego Jakuba. Wcześniej jej nie miałam (nie byłam zatem „typowym pielgrzymem„). Przyczepiłam ją do plecaka i pozostałą część Drogi przebyłyśmy razem. Może zabrzmi to nieco dziwnie, ale przyznaję, że podnosiła mnie ona na duchu. Ostatniego dnia miałam do pokonania około dwudziestu kilometrów. Szłam bowiem z niewielkiej miejscowości O Pedrouzo. Początkowo założyłam dotarcie do Santiago przed 11:00, tak aby na spokojnie znaleźć nocleg (nie miałam niczego zarezerwowanego), zostawić plecak i zdążyć na specjalną mszę świętą dla pielgrzymów. W trakcie drogi stwierdziłam jednak, że nie jest ważne na którą godzinę dotrę. Ważne, abym dotarła w ogóle. Noga …

Miasta i miasteczka na Camino del Norte #3

Wiesz, że to już ostatni post z serii: „miasta i miasteczka na Camino del Norte„? Jestem przekonana o tym, że wśród tych wszystkich miejsc odnalazłaś/eś choć jedno takie, które będziesz chciał/a odwiedzić w przyszłości. Jeśli tak się stanie (a wierzę, że tak!) to koniecznie daj mi znać o swoich wrażeniach. Na koniec oprowadzę Cię jednak zaledwie po trzech miejscach. To niby bardzo mało w porównaniu do poprzednich wpisów, ale z drugiej strony, mniej nie zawsze znaczy gorzej. Przynajmniej taką mam nadzieję. Jak już zdajesz sobie sprawę, Galicja jest dość tajemniczym regionem, dlatego takie właśnie będą wybrane przeze mnie lokalizacje. Stosunkowo niewielkie, ale na pewno warte zwrócenia uwagi. Podobnie jak ostatnim razem, kliknięcie na nazwę miasteczka spowoduje przeniesienie do mapy z jego lokalizacją. Zapraszam zatem w galicyjską podróż! Lourenzá (Galicja) To takie miasteczko, w którym nie każdy pielgrzym zatrzymuje się na noc. Trasy opisane w przewodnikach proponują bowiem pójście nieco dalej i nocowanie w Mondoñedo. Chcąc zaoszczędzić nieco energii, zdecydowałam się jednak na pozostanie w tutejszym albergue. Bardzo cieszę się, że to zrobiłam! Wieczorny spacer wśród …

Miasta i miasteczka na Camino del Norte #2

Ogromnie się cieszę, że miasta i miasteczka zaprezentowane przeze mnie w poprzednim poście przypadły Ci do gustu. Owszem, Kraj Basków kusi intrygującą zabudową, pięknymi plażami miejskimi oraz ciekawymi promenadami wzdłuż oceanu. Co powiesz jednak na kolejne propozycje miejsc wartych zobaczenia? Tym razem zabieram Cię do Kantabrii oraz Asturii, czyli dwóch kolejnych hiszpańskich regionów przez które przebiega Camino del Norte. Podobnie jak ostatnim razem, kliknięcie na nazwę miasta spowoduje przeniesienie do mapy z jego lokalizacją. Zaczynajmy! Castro-Urdiales (Kantabria)  Pamiętam ten dzień. Byłam zmęczona warunkami panującymi na trasie. Wybrałam opcję, która prowadziła dość niebezpieczną drogą N-634. Pobocza praktycznie nie było, zakrętów za to mnóstwo. Samochody śmigały obok mnie, deszcz kropił, a powietrze było ciężkie. Opuściłam niewielką wioskę rybacką z nieczynną knajpą, wdrapałam się po kamienistej ścieżce i wyszłam na ogromną przestrzeń z widokiem na niespokojny ocean. Idąc dalej zaczęłam dostrzegać zarys miasta skąpanego we mgle. I przepadłam. Fale rozbijały się o skały, a ja po prostu chciałam tam zostać i cieszyć się tym widokiem. Castro-Urdiales to najbardziej na wschód wysunięta miejscowość Kantabrii. Malowniczy port, niesamowity gotycki kościół Santa María de …

Miasta i miasteczka na Camino del Norte #1

Jesteście miłośnikami krajobrazów naturalnych czy raczej terenów zabudowanych? Wolicie zdobywać nowe szczyty czy spacerować po uliczkach nieznanego dotąd miasta? Preferujecie zgubienie się wśród drzew czy pośród budynków? Prawdą jest, że nie każdy lubi naturę. Niektórzy uwielbiają odkrywanie miast, miasteczek lub wsi zlokalizowanych gdzieś na końcu świata lub w najbliższej okolicy. Takie osoby zdecydowanie lepiej czują się w towarzystwie architektury i wybetonowanych powierzchni niż łąk, gór czy dzikich plaż. Mają oni słabość do tego wszystkiego, co oferuje miasto. Knajpy, zabytkowe starówki, detale architektoniczne. Na blogu wspominałam już o hiszpańskiej prowincji, dlatego chciałabym teraz przedstawić kilkanaście miast i miasteczek na Camino del Norte.   PASAI DONIBANE I PASAIA (KRAJ BASKÓW) Szczerze? Musisz tam kiedyś pojechać! Najlepiej zostań na noc, ponieważ widoki po zmroku są po prostu oszałamiające. Światła odbijające się w wodzie kontrastują z otaczającą Cię ciszą. Od czasu do czasu taflę wody przecina kontenerowiec zbliżający się do portu. To takie spokojne, malownicze miejsce, w którym można odetchnąć i odciąć się od otaczającej rzeczywistości.  To takie miejsce, które na pierwszy rzut oka przyciąga przede wszystkim architekturą. Przepiękne rezydencje oraz domy …